انجمن کوهنوردان زاگرس ایلام

دماوند
نویسنده : باقر رحمانی - ساعت ٩:۳٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/٥/٥
 

 

صعود به قله دماوند:

 مسیر جنوبی

این مسیر از ساده ترین و قدیمی ترین مسیرهای دست یابی به قلۀ کوه دماوند است. دسترسی به مسیر جنوبی صعود، از طریق پلور و رینه امکان پذیر است. در نیمه های جادۀ آسفالتی متصل کنندۀ این دو نقطه به یکدیگر، مسیری خاکی و ناهموار به سمت شمال وجود دارد که با تابلویی کوچک مشخص شده است. این مسیر به گوسفندسرا و مسجد صاحب الزمان واقع در ارتفاع 3000 متری منتهی شده که مبدا صعود به قلۀ دماوند از مسیر جنوبی است. پس از آن، مسیر به سمت بارگاه سوم در ارتفاع 4150 متری ادامه می یابد. برای حمل بار در این فاصله می توان از چهارپایان استفاده کرد. پس از بارگاه سوم و ادامۀ مسیر از سمت چپ آبشار یخی، به تپه گوگردی می رسیم که حاصل آخرین فعالیت های آتشفشان دماوند است. گاز گوگرد از حفره های متعدد سنگ های گوگردی پراکنده در این ناحیه متصاعد شده و سبب سوزش چشم و گلو می شود. ادامۀ مسیر در یک شیب نسبتا تند به قله ختم می شود.

میانگین زمان لازم برای طی کردن فاصلۀ بارگاه اول تا بارگاه سوم 4تا5  ساعت و از بارگاه سوم تا قله 6 تا 7 ساعت می باشد.

قرارگاه رینه

این بنا که به مکان چای خوری موسوم بود، بعد از شهریور سال 1320 به صورت متروکه باقی مانده بود و سپس به فدراسیون کوهنوردی واگذار شد. این مکان به همت فدراسیون کوهنوردی کشور در سال 1348 به عنوان پناهگاه بازسازی شد. ساختمان اصلی آن در سال 1366 ساخته شده که مکانی است برای مستقر شدن صعود کنندگان از جبهۀ جنوبی. روانشادان علی و فرامرز فرامرزپور سال ها به عنوان مسئول این قرارگاه در راهنمایی کوهنوردان سراسر کشور به قلۀ دماوند سهم بسزایی ایفا نمودند.

این پناهگاه و استراحتگاه در جنوب خیابان اصلی شهر، در ارتفاع 2080 متری قرار دارد. این مکان نخستین نقطۀ صعود از جنوب یا جنوب شرقی کوه است و گنجایش 30 نفر را دارد.

 

گزارش سفر:

با استعانت از خداوند قادر وتوانا راس ساعت 7/5 صبح از میدان شهدای ایلام به مقصد شهر رینه در دامنه جنوب شرقی کوه دماوند سفر خود را شروع کردیم.

صبحانه را در پارک حمیل نزدیک شهر حمیل توابع استان گرمانشاه میل نموده . و تعدادی از همنوردان که با ماشین شخصی اومده بودن به دیگر همنوردان ملحق شدن . راس ساعت 9/5سفر رو ادامه دادیم. در شهر اسلام آباد 5 نفر از همنوردان عضو انجمن اسلام آباد به ما پیوستن وسوار اتوبوس شدن . البته از قبل جای برای این عزیزان پیش بینی شده بود.

ساعت 9 شب پس از طی مسیر ایلام - تهران - رود هند - امامزاده هاشم - پلور ونهایتا شهر رینه .(فدراسیون) رسیدیم. البته چون داخل خوابگاه فدراسیون جای کافی  برای همه افراد نبود دو منزل شخصی هم اجاره نمودیم که تعدادی از بچه ها مستقر شدن.

شب را در رینه به صبح رساندیدیم و راس ساعت 7/5 صبح با کمک چند دستگاه نیسان افراد و وسایل را به گوسفند سرای جبهه جنوبی (مسجد صاحب الزمان  عج در ارتفاع 3000 متری) منتقل کردیم.

در گوسفند سرا مستقر شده و منتظر ماندیم تا همه همنوردان بهم بپیوندند. که راس ساعت 9 صبح مسول انجمن جناب آقای رحمانی که با مدیریت خوب خود و تلاش های شبانه روزی این برنامه را تدارک دیده بود پس از تذکرات لازم آقای حسینی نسب را بعنوان سرپرست برنامه معرفی کرد.

از این لحظه به بعد سکان برنامه بدست آقای حسینی نسب که از بچه های با تجربه انجمن بود افتاد:

ایشان قبل از حرکت و توضیحات لازم ابراز داشتن باتوجه به تعداد زیاد افراد (40 نفر) وشرایط سنی متفاوت یک صعود سخت در پیش داریم. وی اضافه کردن اگر همکاری و برنامه ریزی دقیقی انجام نگرید. موفقیتی حاصل نخواهد شد. وی گفتن با کمک همنوردان تمام تلاش خود را خواهند نمود .با مدد از خداوند متعال همه افراد بتوانند صعود خوبی داشته باشن.(این سخن در ابتدا شاید دست نایافتنی بود و رویایی بیش نبود .)

سرپرست فوری سرقدم(آقای تقی پور) خط نگهدار یا انتظامات (آقای مسعودی ) و مربیان فنی خود را (آقایان یاری و نیکرو) را معرفی و هرکدام را در جای خود مستقر نمود.و همچنین خانم احمد بیگی بعنوان سرپرست  و هماهنگ کننده خانم ها معرفی کردن.

نظم و همکاری خوبی در بین همنوردان حاکم بود. سرپرست اعلام کرد با توجه به شرایط خاص همنوردان این مسیر تا بارگاه سوم (مجتمع در ارتفاع 4150 متری) به منظور هم هوایی باید در 5 ساعت طی شود. و بخاطر اینکه فردا صعود خوبی داشته باشیم نباید عجله کرد.

نتیجه این کار هم در هنگام صعود نهایی مشخص شد.

راس ساعت 14 به بارگاه سوم رسیدیم. پس از نماز و نهار و استراحت راس ساعت 5/5 عصر اعلام کردیم همنوردانی که دوست دارن برای هم هوایی بیایند جمع شوند. تقریبا تعداد 25 نفر اومدن .که تا ارتفاع 4500 متری بالا رفته دوباره پایین اومدیم.

قبل ازاستراحت وشام اعلام کردیم کوله حمله و وسایل مورد نیاز را برای فردا آماده کنند. شب را به صبح رسانده و راس ساعت 4/5 بیدار باش که پس از نمازو خوردن صبحانه ای مختصر بچه ها رو جمع توضیحات لازم توسط سرپرست داده شد . تعداد 5 نفر از همنوردان تهرانی و 2 نفر مشهدی که راهنما و بلدی همراه نداشتن خواهان ملحق به تیم انجمن شدن که سرپرست پس از پیج با مربیان و ... پذیرفت که همراه گروه باشن.(تعداد افراد صعود کننده 47 نفر شدن) چه کار دشواری

راس ساعت 5/5 صبح حرکت به قصد صعود بر بام ایران را آغاز نموده. سرپرست 2 نفر از همنوردان توانا را مسول مسیر یابی و علامتگذاری جلوتراز گروه با فاصله 20 متر فرستاد.

 در بین راه سرپرست هر یک ساعت راه  10 دقیقه استراحت می دادن.

و علاوه بر اون چون تعداد افراد زیاد بودن . نیاز به دقت و توجه وگاهی اوقات  استراحت بیشتری بود که همه گروه بتوانند صعود کنند.

کار سخت و پر از دلهره ای همنوردان مهمان گاهی اوقات از سرپرست و بقیه دست اندر کارات بخاطر این همه نظم و دقت تشکر و برای آنان دعا میکردن . و بالاخره صبر و استقامت همه به بار نشست و همگی پس از یک نبرد سخت توانستن صعود رضایت بخشی داشته باشند.

همگی به قله رسیدن در حالی که همه به وجد آمده بودن در برابر این همه عظمت خداوند سر سجده فرود آورده و در پیشگاه خداوند بخاک افتادن.

 

پس از نیم ساعت گرفتن عکسهای یادگاری . سرپرست دستور برگشت صادر نمود.

اینبار سرپرست آخرین نفر بود.

مسیر برگشت از قسمت سمت راست یالی که صعود کرده بودیم واز زیر گردنه پستون ازسمت راست یال بطرف پایین براه افتادیم. پس از باز گشت غرور آفرین همه همنوردان به بارگاه و مقداری استراحت مجددا بطرف گوسفند سرا به راه افتادیم. در مسیر دیدن بز و کل های کوهی و کبک و سایر پرندگان همنوردان را به وجد آورد و پس ار رسیدن به گوسفندسرا سوار نیسان به طرف رینه راهی شدیم.شب را به استراحت گذراندیم . تا صبح روز جمعه 94/5/2 در برنامه جشن روز ملی دماوند شرکت کنند.

در روز جمعه همه همنوردان در روز جشن شرکت و تا ساعت 5/5 عصر ادامه داشت . در پایان جشن سوار اتوبوس شده و بطرف ایلام براه افتادیم. که همه همنوردان با عنایت خداوند مهربان در سلامت کامل ساعت ساعت 5/5 بامداد به شهر ایلام بازگشتیم.